Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Τι θα έκανα αν ήμουν 25 χρονών Έλληνας...


Ο Μάικλ Ιγκνάτιεφ, Καναδός συγγραφέας, ιστορικός, ακαδημαϊκός και πολιτικός, μιλώντας πρόσφατα στο TEDx της Αθήνας, προσπάθησε να εξηγήσει τι θα έκανε αν ήταν "25 χρονών και Έλληνας".
Αφού μίλησε για την αναπόφευκτη μελαγχολία του να είσαι Έλληνας, κατέληξε στους λόγους για τους οποίους ένας 25χρονος πρέπει να πιστέψει και να μείνει στην Ελλάδα:
"Να είστε πρώτα Έλληνες, μετά Ευρωπαίοι. Να πάρετε το μέλλον στα χέρια σας. Να σταματήσετε να κατηγορείτε ο ένας τον άλλον. Να εκμεταλλευτείτε την κρίση, να πουλήσετε το brand της αρχαίας Ελλάδας και του τουρισμού (όχι με αγαλματάκια αλλά με πραγματική δουλειά). Να το κάνετε όλοι μαζί. Να λέτε "εμείς", όχι "εγώ". ".
Ακούγεται ωραία, διαβάζεται ωραία, όταν όμως σκέφτεσαι πρακτικά, τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν, το διαλυμένο κράτος, τις μαφιόζικες αντιδράσεις, την έλλειψη λογικής, απογοητεύεσαι.
Κι εκεί αναρωτιέμαι εγώ. Ποιος έχει την όρεξη να τα κάνει όλα αυτά;
Αντιθέτως πιστεύω πως όσοι ακόμα ονειρεύονται, συνήθως λένε το εξής: "δεν πάει άλλο, θα φύγω από τη χώρα". Φυσικά δε μπορούν να το κάνουν όλοι. Δεν είναι σίγουρο πως θα τα καταφέρουν καλύτερα μακριά από εδώ, κι αυτό δυστυχώς μας κρατάει αιχμάλωτους στην ίδια μας την χώρα.
Η μετανάστευση είναι μία λύση αρκετά σκληρή και θαρραλέα. Αλλά γιατί να μην επιχειρηθεί από κάποιον που βρίσκεται σε παραγωγική ηλικία, με ορθολογική σκέψη;
Γιατί εμείς οι νέοι να θέλουμε να μείνουμε στην Ελλάδα που έχει 25% ανεργία και με ηλίθιους πολιτικούς που μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα καθώς ο ρατσισμός πλανιέται στον αέρα πιο έντονα από ποτέ; Για ποιο λόγο να συνεχίσουμε να πληρώνουμε φόρους που καταλήγουν σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο;
Γιατί μένουμε όμως ακόμα στην Ελλάδα;
Δυστυχώς μένουμε Ελλάδα όσοι έχουμε μία δουλειά ακόμα ή επειδή μπορεί ακόμα να μας συντηρήσει το σπίτι μας. Επιλογή τραγική διότι ούτε καλούς μισθούς έχουμε, ούτε παραγωγή βλέπουμε, ενώ η επιμονή αρκετών να μένουν με τους γονείς τους μέχρι τα σαράντα, μόνο κακό τους κάνει και δυστυχώς θα το διαπιστώσουν σε μία ηλικία που θα είναι πλέον αργά να αλλάξουν την κατάσταση.
Δυστυχώς αρκετοί μένουν στην Ελλάδα επειδή δε μπορούν να φύγουν για οικονομικούς λόγους ή άλλους που τους εγκλωβίζουν εδώ. Αυτή η μεγάλη μερίδα των Ελλήνων πέφτει στην κατάθλιψη.
Κάποιοι δε τολμάνε να φύγουν. Δυστυχώς εδώ φταίει ο τρόπος που έχουμε μάθει ως Έλληνες. Τιμάμε και σεβόμαστε την οικογενειακή θαλπωρή πιο πολύ επειδή νιώθουμε αδύναμοι να σταθούμε στα πόδια μας. Αυτό το τμήμα του ελληνικού λαού, δε το λυπάμαι. Ευθύνεται το ίδιο για την κατάντια του.
Τέλος είναι κι αυτοί που απολαμβάνουν την κατάσταση της χώρας μας. Αναφέρομαι στα δύο άκρα. Μ' αυτούς δεν ασχολούμαι καν. Αυτοί οι τρελοί θα φέρουν το επερχόμενο χάος στη χώρα.
Αφήνω την ανάρτηση ανοιχτή διότι πολύ απλά είμαι κι εγώ ένας από αυτούς που νιώθουν εγκλωβισμένοι στην χαβούζα των Βαλκανίων. 

1 σχόλιο: