Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Όσον αφορά την κριτική...


Τον Μάρτιο του 2010 επισκέφθηκα το Kunsthalle της Ζυρίχης. Στο συγκεκριμένο μοντέρνο οικοδόμημα υπάρχει μία πτέρυγα αφιερωμένη στη συλλογή ενός πάμπλουτου Ελβετού, ο οποίος μετά το θάνατό του την δώρισε στο μουσείο της πόλης. Δυστυχώς μου διαφεύγει το όνομά του αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Αυτό που θέλω να επισημάνω, και γι' αυτό προλογίζω μ' αυτό το παράδειγμα την ανάρτησή μου, είναι ότι στην είσοδο της συγκεκριμένης πτέρυγας υπήρχε το πορτραίτο του συγκεκριμένου Ελβετού. Κάτω από τον πίνακα υπήρχε μία πινακίδα στην οποία έγραφε το εξής: 

" Όποιος δεν γεννιέται καλλιτέχνης, γίνεται συλλέκτης έργων τέχνης ή κριτικός"

Δεν θέλω να προσβάλλω τους κριτικούς. Ο ρόλος τους είναι αξιόλογος αρκεί να γίνεται με αξιοπρέπεια και ειλικρίνεια. Όλοι μας έχουμε ανάγκη την κριτική των πράξεών μας. Όσο πιο διορατικοί κι ανοιχτόμυαλοι είμαστε τόσο περισσότερο επωφελούμαστε από την καλοπροαίρετη κριτική. Πρώτα απ' όλα μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να βελτιώνουμε το έργο μας, μαθαίνοντας από τρίτους τα λάθη στα οποία έχουμε πέσει.
Χθες όμως δυσαρεστήθηκα με την κριτική του κύριου Θωμά Τσαλαπάτη για την ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Μπογδάνου. Η στάση του ήταν απαράδεκτη. Η κριτική του δεν είχε ούτε ένα ίχνος αξιολόγησης του έργου. Η επίθεσή του ήταν άνανδρη. Κι αυτό το λέω επειδή δεν έκανε επίθεση στο έργο αλλά στο πρόσωπο του γνωστού δημοσιογράφου. Ήθελε να τον ξεφτιλίσει και δυστυχώς υπήρξαν αρκετοί που υιοθέτησαν τη στάση του αυτή και συνέχισαν τον κανιβαλισμό που ο ίδιος ο κύριος Τσαλαπάτης ξεκίνησε.
Αναρωτήθηκα ποιος είναι ο κύριος Τσαλαπάτης, οπότε αφιέρωσα λίγο χρόνο για την προσωπικότητά του καθώς και το έργο του μιας και είδα πως είναι κι αυτός ποιητής αν δεν κάνω λάθος. Διάβασα κάποια από τα έργα του. Δυστυχώς δεν είμαι λάτρης της ποίησης οπότε δε θέλω να εκφέρω άποψη για τη δουλειά του. Αυτό μπορούν να το κάνουν άνθρωποι του χώρου.
Όμως θα ήθελα να πω το εξής. Φίλε Τσαλαπάτη (μιας και είμαστε συνομήλικοι). Έχοντας εκδώσει κι εγώ ένα βιβλίο, προσπάθησα να ρθω στην θέση του Κωνσταντίνου Μπογδάνου. Πως θα ένιωθα αν διάβαζα μία απαράδεκτη κριτική για τη δουλειά μου, μία κριτική που δεν μου υποδηλώνει λάθη που έκανα αλλά με ειρωνεύεται. Με θεωρεί ατάλαντο και με πετάει στα σκουπίδια. Κι αυτή την αντιμετώπιση δεν την δέχομαι από έναν μεγαλύτερο μου, καταξιωμένο ποιητή ή κριτικό τέχνης αλλά από έναν μικρότερό μου ηλικιακά τύπο. Προσωπικά, δε γνωρίζω καν ότι υπήρχες εσύ και το έργο σου. Χάρης στη δουλειά του  Κωνσταντίνου Μπογδάνου ακούστηκε λίγο παραπάνω το όνομά σου (το ότι σ' έμαθα τώρα είναι μία επιτυχία που οφείλεται στον Κωνσταντίνο). Νομίζω πως η ανασφάλειά σου εκτός το ότι σε ωθεί στην δημιουργία ποιημάτων σε στέλνει και στα άκρα της κακίας. Καλύτερα να σκύψεις το κεφάλι και να αξιωθείς στην τέχνη που διάλεξες παρά στην κακία μέσα από τις κριτικές σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλιώς θα πρέπει να επιλέξεις. Θες να γίνεις ποιητής ή κριτικός; Αποφάσισε...
Μέχρι τότε καλή συνέχεια στο έργο σου λοιπόν και να ξέρεις πως όπως έστρωσες θα κοιμηθείς... 

3 σχόλια:

  1. Γιώργο μου, συμφωνώ μ΄όσα γράφεις άλλωστε ανάλογα έγραψα κι εγω..Αλλά θα διαφωνήσω μαζί σου με την φράση:"όποιος δεν γεννιέται καλλιτέχνης γίνεται συλλέκτης έργων ή κριτικός" Αν ίσχυε αυτό τότε θα έπρεπε να ισχύει για έναν εκ των μεγαλυτέρων ποιητών στον κόσμο, τον Όμηρο ο οποίος και θεωρείται πως έγραψε το πρώτο τεχνοκριτικό κείμενο που υπάρχει, περιγράφοντας, αξιολογώντας και κρόνοντας τον γλύπτη-χαράκτη που έφτιαξε μια παράσταση στην ασπίδα του Αχιλλέα. Το ίδιο επίσης θα πρέπει να ίσχυε και για τον μεγάλο μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη που όχι μόνον υπήρξε τεχνοκριτικός (δεν έχεις παρά να διαβάσεις Τα Ανοιχτά Χαρτιά του Ελύτη, εκδ. Ίκαρος νομίζω) αλλά υπήρξε και μέλος της Ένωσής μας (aica-hellas, στο Δ.Σ της οποίας υπηρέτησα κι εγω μέχρι πριν 3 μήνες όπου παραιτήθηκα).Η τεχνοκριτική είναι σοβαρό πράγμα, και αυτό που έκανε ο Τσαλαπάτης ΔΕΝ έχει καμμία σχέση με αυτήν, άσε που είνβαι απολύτως αναρμόδιος και ακατάλληλος όπως αποδείχτηκε..Λυπάμαι για το περισσό θράσος που έδειξε,σου θυμίζω ότι κι εγω που είμαι τεχνοκριτικός δεν τόλμησα να γράψω για το δικό σου βιβλίο μεταφέροντάς σου τον δισταγμό μου καθώς δεν είμαι κριτικός λογοτεχνίας..αν και σίγουρα εαν έγραφα δεν θα έγραφα πατάτες όπως αυτός ο απαράδεκτος.."ποιητής" τρομάρα του..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν σνομπάρω τους κριτικούς τέχνης. Χρησιμοποιώ μία φράση που είδα στο Kunsthalle από έναν συλλέκτη έργων τέχνης και μου άρεσε πολύ. Σνομπάρω τη στάση του συγκεκριμένου ποιητή που έβγαλε μεγάλη κακία μέσα από το κείμενό του. Αν διαβάσεις το κείμενο θα δεις πως σέβομαι την δουλειά των κριτικών αρκεί να είναι καλοπροαίρετη κι όχι κομπλεξική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή