Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Η ξεφτίλα της Κυριακής...


Η Θεσσαλονίκη χθες μας έκανε περήφανους. Δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, κατέβηκαν στην Νίκης για να δείξουν την άρνησή τους για τα μεταλλεία χρυσού στις Σκουριές. Μπορεί για τους περισσότερους το γεγονός αυτό να περνάει απαρατήρητο, όμως εγώ θεωρώ πως είναι μία λαϊκή νίκη για τον εξής λόγο. Οι κάτοικοι ενός χωριού σε μία γωνία της Χαλκιδικής κατάφεραν μέσα από τις δράσεις τους να περάσουν το μήνυμά τους. Η οικολογική καταστροφή σ' έναν καταπράσινο πνεύμονα της Ελλάδος δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί. 
Οι αντιδράσεις του υπόλοιπου κόσμου ήταν στην αρχή χλιαρές. Αρκετοί δε γνώριζαν το θέμα. Αυτό όμως δεν πτόησε τους κατοίκους στις Σκουριές. Με μία δυναμική επίθεση στο εργοτάξιο κατάφερνα να τραβήξουν όλη τη προσοχή και η περιοχή αυτή να μετατραπεί σε μία νέα υπόθεση Κερατέας, πιο έντονη και περισσότερο επικίνδυνη. 
Παρ' όλα αυτά η κατάσταση αυτή δίνει τον παλμό για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις που θα πραγματοποιηθούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η τεράστια συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε χθες απαγορεύτηκε να φωτογραφηθεί από τον Λευκό Πύργο την ώρα που τα "Μεταλλευτικά Νέα" τύπωναν και μοίραζαν στις εφημερίδες ένα από τα πιο προπαγανδιστικά φυλλάδια των τελευταίων δεκαετιών. 
Αγόρασα την "Καθημερινή της Κυριακής" και το "Βήμα της Κυριακής" αλλά λογικά αυτό το έντυπο θα βρίσκεται και στις υπόλοιπες εφημερίδες σήμερα. Είναι ότι πιο τρομακτικό έχω πιάσει στα χέρια μου τον τελευταίο καιρό. Δεν θέλω να γίνω υπερβολικός αλλά αν κάτσει να σκεφτεί ο καθένας μας το τι συμβαίνει, ίσως θα αρχίσει να προβληματίζεται το ίδιο έντονα όπως κι εγώ τις τελευταίες μέρες.
Πρώτα απ' όλα απαγορεύουν την κάλυψη της μεγαλειώδους διαδήλωσης χθες στην Θεσσαλονίκη. Έχει ήδη προηγηθεί η τρομοκρατία του παρακράτους προς τους κατοίκους των χωριών της Χαλκιδικής, καθώς και η χουντική εμφάνιση του Άδωνι Γεωργιάδη στην αντιδιαδήλωση των μεταλλείων. Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε με το φυλλάδιο που κρατάω στα χέρια μου.


Η "Πραγματική Κοινωνία" της ΒΑ Χαλκιδικής... ήταν εκεί.
Άραγε παίδες, στο σχολείο που πνίγηκε από τα δακρυγόνα από ποιους αποτελούταν, από άλλους κατοίκους; Θέλετε να μας πείτε πως η μειοψηφία που κατέβηκε τότε κι άκουσε την χουντική ομιλία του Γεωργιάδη, ο οποίος χειροκροτήθηκε ως ένας νέος Παττακός, συγκρίνετε με την πλειοψηφία που κατεβαίνει συνέχεια αυτές τις μέρες και τρομοκρατείται από την αστυνομία;
Αναφέρεται σε έναν Γιάννη, μία Κατερίνα, έναν Κώστα κι άλλους... Για πόσο ηλίθιους μας περνάτε; Έτσι πιστεύετε πως θα συγκινήσετε τον κόσμο; 
Και συνεχίζει. Πέντε χιλιάδες άνθρωποι ήταν εκεί, αναφέρεται παρακάτω. Η φωτογραφία του εξωφύλλου είναι πραγματική, όμως όλοι ξέρουμε πως εκείνη τη μέρα υιοθέτησαν φωτογραφίες για τα social media, από τις μεγαλειώδεις πορείες και διαδηλώσεις των άλλων κατοίκων που δε θέλουν τα μεταλλεία, μόνο που ξεχάσαν να χρησιμοποιήσουν το photoshop διότι ήταν εμφανείς τα διακριτικά στις μπλούζες και τα πλακάτ που έλεγαν " Όχι στην εξόρυξη χρυσου". 
Στη συνέχεια μας παραθέτει μία φωτογραφία του Μανώλη Μανώλη. Δεν αναφέρει πουθενά τα όσα είπε. Αντιθέτως μας προσφέρει μία διθυραμβική περιγραφή για την προσωπικότητά του. Το ίδιο κάνει και με μία Χρύσα Κεφαλά. Ακολουθούν κι άλλες φωτογραφίες ανθρώπων με τα μικρά τους ονόματα. Μη κακόγουστη αντιγραφή του συνηθισμένου Ριζοσπάστη. Όσο για τα συνθήματα που λέει πως ακούστηκαν πραγματικά δεν έχουν βάση. Σας παρουσιάζω αυτά που γράφουν στο φυλλάδιο με κόκκινα γράμματα:
"Κάτοικοι είναι αυτοί που ζουν στην Χαλκιδική". Όλοι συμφωνούμε εδώ. Άρα εκεί δεν έρχονται κόντρα με τους κατοίκους που δε θέλουν τα μεταλλεία. 
"Το περιβάλλον ανήκει στους κατοίκους κι όχι στους προστάτες". Θα έπρεπε να προσθέσουν πως δεν ανήκει ούτε στους κεφαλαιοκράτες που θα αφήσουν έναν έρημο τόπο γεμάτο κυάνιο και καρκίνο.
"Τα δάση και το νερό χρειάζονται και ανθρώπους για να τα προστατεύσουν". Παίδες η φύση από μόνη της μπορεί να προστατευτεί. Ο χειρότερος εχθρός της είναι ο άνθρωπος. Συνέλθετε σας παρακαλώ...
Κι όπως κάθε σοβαρό έντυπο έτσι κι αυτό κλείνει με χιουμοριστικό τρόπο. Οι κάτοικοι αυτοί δεν είναι μόνοι! Έχουν δίπλα τους το Άδωνι Γεωργιάδη, τον Μάκη Βορίδη, την Εύη Χριστοφιλοπούλου, τον Ηλία Ζαφειρόπουλο κ.α. 
Θέλω να εμφανιστεί έστω ένας να μου πει πως συμπαθεί τους παραπάνω βουλευτές. Έστω ένας... Προκαλώ. 
Τα έντυπα αυτά θα τα κρατήσω, διότι όπως είχε πει ο μελλοθάνατος του Ισοβάτη του Αρκά, κάποια στιγμή θα το θυμόμαστε αυτά και θα γελάμε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου