Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Η προσωποποίηση του κομπλεξικού


Σε συνάντησα πρώτη φορά το 2002 στη πορεία της 17 Νοέμβρη. Μέχρι τότε σε έβλεπα μόνο μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες, μιας και στο νησί μου είχαμε έλλειψη ενός από τα πιο επικίνδυνα είδη του ζωικού βασιλείου, τους ματατζήδες. 
Από εκείνο το έντονο απόγευμα σε ξανασυνάντησα πολλές φορές στις πορείες κατά του πολέμου στο Ιράκ. Σε είχαν βάλει τότε να προστατεύσεις τους προηγούμενους νταβατζήδες της χώρας μας, τους Αμερικανούς. 
Μετά υπήρξε μία παύση στη σχέση μας. Είναι που ακολούθησε η περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων, του Euro κι άλλων ονειρικών γεγονότων που γέμιζαν τη φούσκα του ελληνικού ονείρου. Μία φούσκα που παραγέμισε κι έσκασε απότομα γκρεμίζοντας σχεδόν όλη την ελληνική κοινωνία στο χάος.
Όμως δε κράτησε για πολύ ο χωρισμός μας αυτός. Η πρώτη σου εμφάνιση έγινε ξανά τον Δεκέμβρη του 2008. Η δολοφονία ενός νεαρού από παρανοϊκό αστυνομικό, σε ανάγκασαν να βγεις ξανά στους δρόμους για να κυνηγήσεις και να απειλήσεις με περίστροφα και γκλομπς την νεολαία. Στιγμές του 1965 στους αθηναϊκούς δρόμους. Ήταν μία πρόβα τζενεράλε για ότι θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια. 
Ως τότε είχα ωριμάσει κι εγώ. Η ιδεολογία μου είχε πιο στέρεες βάσεις. Η οργή μου είχε επιχειρήματα. Η ελευθερία μου, τα όνειρά μου και το κοινό δίκαιο με ανάγκαζαν να βγω ξανά στους δρόμους. Ήσουν εκεί, πιστός φρουρός ενός καθεστώτος που σε τάιζε ψίχουλα για να μπορούν κάποια γουρούνια να τρώνε ανενόχλητα. Η γνωστή δικαιολογία παλιών συντηρητικών ανθρώπων, ότι αναγκαστικά κάνετε αυτή τη δουλειά διότι έχετε εντολές άνωθεν και πως πληρώνεστε γι' αυτό, έπαψε να 'χει ισχύ. Και οι βασανιστές των ΕΑΤ-ΕΣΑ έπαιρναν εντολές από υψηλότερα στελέχη και πληρώνονταν για να βασανίσουν ανθρώπους. Και οι γερμανοτσολιάδες πληρώνονταν για να κρεμάνε αγωνιστές στις πλατείες. Δεν τους δικαιολογεί αυτό. Η παρουσία τους στην νεοελληνική ιστορία θα είναι έντονες μαύρες κηλίδες που θα ενοχλούν κάθε συντηρητικό και θα εξοργίζουν κάθε προοδευτικό μυαλό. 
Έτσι κι εσύ ματατζής θα μείνεις στην ιστορία για την ανανδρία σου και τον κομπλεξισμό σου. Θα σε θυμόμαστε για τις δολοφονικές σου τάσεις στο Σύνταγμα τον Ιούνιο του 2011 και τον Φλεβάρη του 2012, θα σε κατηγορούμε για τις σχέσεις σου με το παρακράτος και την Χρυσή Αυγή, θα σε φτύνουμε στα μούτρα για όλες τις βρισιές, τις απειλές και τις χειρονομίες που έκανες στις πορείες, θα σε χλευάζουμε για τις υπηρεσίες που πρόσφερες στους δοσίλογους και τους προδότες της χώρας μας, θα σε κρίνουμε για την εισβολή που έκανες τα ξημερώματα μιας φθινοπωρινής Πέμπτης στο Ραδιομέγαρο (το Πολυτεχνείο της γενιάς μου) μα πάνω απ' όλα θα σε θυμόμαστε για την άνανδρη χειροδικία σου σε μία γυναίκα που σου είχε πλάτη και δεν σε απειλούσε. Αυτός είσαι ματατζή. Ένας φλώρος, ένας κομπλεξικός, ένας γλοιώδης, ένας μύξας, ένας από τους καρπαζοεισπράκτορες του σχολείου σου, ένας αγάμητος, ένας πούστης, το μαλακισμένο του κάθε σογιού, ένας μαμούχαλος, ένας αλήτης, το τσογλάνι της γειτονιάς, η ντροπή της παρέας...
Ήθελα να ήξερα αν ο ματατζής που χτύπησε πισώπλατα την καθαρίστρια, έχει τα μούτρα να αντικρίσει την μητέρα του. Ντρέπεται καθόλου για την πράξη του; Έχει επίγνωση της πραγματικότητας; Έχει συνείδηση; Έχει προβληματιστεί στη περίπτωση να ήταν μητέρα του η καθαρίστρια αυτή. Πως θα ένιωθε (αν νιώθει καθόλου) αν έβλεπε κάποιον να τη βαράει; Πως θα αντικρίσει αυτός ο αλήτης τη σύντροφό του όταν θα γυρίσει σπίτι; Τι θα της πει αν τον ρωτήσει πως πήγε η δουλειά; "Μωρό μου βάρεσα μία γυναίκα στο κεφάλι!"; Αν έχει παιδιά πως θα τα κάνει να νιώσουν περήφανα για τον πατέρα τους; Με το να βαράει κόσμο, με το να ανοίγει κεφάλια, με το να στέλνει γέρους στα νοσοκομεία με αναπνευστικά προβλήματα, με το να γδύνει κοριτσάκια και να σέρνει νεαρούς στη Γ.Α.Δ.Α.;
Για μένα ο ματατζής θα είναι πάντα στα μάτια μου ένα υποδεέστερο ον που δε μπορούσε να ενταχθεί στην κοινωνία λόγω κατωτερότητας κι αποφάσισε να της τσακίσει τα κόκαλα και να της σπάσει τα δόντια με το μίσος του κομπλεξισμού του. 
Δεν τους θέλουμε αυτά τα όντα στην κοινωνία μας ούτε θέλουμε να τους επανεντάξουμε. Οι ματατζήδες είναι η συνέχεια των ταγμάτων ασφαλείας, των γερμανοτσολιάδων, των χιτών, των παρακρατικών, των βασανιστών... Είναι η ντροπή της κοινωνίας. Δεν θα τους δεχτούμε ποτέ.
Θέλουμε ανθρώπους με μυαλό, με όραμα, με όνειρα, με αγάπη, με σεβασμό, με εκτίμηση και με δημιουργικότητα κι όρεξη.

Και στη περίπτωση των καθαριστριών δεν είναι λιγότερο αλήτες από τους ματατζήδες τα μέλη του Αρείου Πάγου. Αυτοί κι αν είναι διεφθαρμένοι υπάλληλοι του συστήματος. Εξάλλου κι ο Μπαλτάκος το είχε επιβεβαιώσει στο περίφημο βίντεο του Κασιδιάρη πως η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι διεφθαρμένη. Εύγε σε όσους ψήφισαν τους αλήτες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ!

1 σχόλιο:

  1. ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΒΑΡΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΣΟΥΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή