Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Και πάλι αστερόσκονη...


Ποτέ δεν με άγγιξε καλλιτεχνικά ο David Bowie. Παρ' όλα αυτά τον σεβόμουν ως προσωπικότητα μέσα από το πάθος αρκετών θαυμαστών του.
Ο David Bowie μου πρόσφερε δυο πράγματα στη ζωή μου. Στοίχειωσε τα παιδικά μου χρόνια μέσα από την ιδιαίτερη ερμηνεία του στον "Λαβύρινθο" και μου έδωσε μία παρηγοριά στο φόβο μου απέναντι στον θάνατο. 
Η ζωή είναι ένα μεταβατικό στάδιο της ενεργειακής μας ύπαρξης, η οποία απλά περνάει και φεύγει μέσα απ' αυτόν τον μάταιο κόσμο...
Γι' αυτό κι ο θάνατός του ήταν αθόρυβος, ξαφνικός κι αξιοπρεπής. 
Ήθελε να μας δείξει πως έτσι αθόρυβα όλοι μας θα γίνουμε ξανά αστερόσκονη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου