Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

Πριν από δύο χρόνια...



Χθες ξεκίνησε πάλι να εκπέμπει η ΕΡΤ μετά από δύο χρόνια. Το κλείσιμό της προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις και κατάφερε ως συνήθως να διχάσει την κοινωνία μας. Πολλοί μου είπαν πως κακώς αντέδρασα για το κλείσιμό της και αρκετοί επεδίωκαν να με πείσουν πως η κίνηση αυτή ήταν σωστή.
Αν και ήμουν ανοιχτός σε αντίλογους, διαφωνούσα και στις δυο περιπτώσεις. Ήταν ένα μικρό πραξικόπημα του πρώην πρωθυπουργού για το οποίο αντέδρασαν ακόμα και πολιτικοί από το δεξιό και συντηρητικό κομμάτι της Βουλής, οι οποίοι εξακολουθούν μέχρι σήμερα να αναρωτιούνται για ποιο λόγο συνέβη.
Τα σενάρια είναι αρκετά και ποικίλουν. Κάποιοι πιστεύουν πως η τρόικα ήθελε άμεσα δύο χιλιάδες απολύσεις, άλλοι λένε πως η κυβέρνηση επεδίωκε να δώσει μονοπωλιακά το χειρισμό της ψηφιακής πλατφόρμας σε μία ιδιωτική εταιρία κι έχω διαβάσει σε κάποια άρθρα πως ο Σαμαράς ήθελε μ' αυτήν του την πράξη να διώξει από την κυβέρνηση τα άλλα δύο κόμματα και να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, έχοντας σιγουριά για τη νίκη μιας και τότε το κόμμα της Ν.Δ. εξακολουθούσε να είναι πρώτο. Η έρευνα και η Ιστορία θα δείξουν με τον καιρό τα βασικά κίνητρα της συγκεκριμένης αντιδημοκρατικής πράξης.
Εμένα με πόνεσε περισσότερο η απώλεια της πολιτισμικής μας δράσης και της ιστορικής μας μνήμης, μιας και το αρχείο της ΕΡΤ αποκλείστηκε για το κοινό κι έτσι πολλά ντοκουμέντα, εικόνες, βίντεο και λοιπές πληροφορίες βυθίστηκαν στο φασιστικό μαύρο που κάλυψε τις οθόνες μας.
Χθες θυμήθηκα την τελευταία βραδιά της ΕΡΤ. Ήταν αργά το βράδυ και ήμουν συντονισμένος με το κρατικό κανάλι. Μία κάμερα έδειχνε τον κόσμο που μαζευόταν από κάτω ενώ σε ένα άλλο παράθυρο μιλούσαν οι καλεσμένοι στο στούντιο. Ήταν η στιγμή που ο Ζουγανέλης έλεγε πως η πράξη αυτή βασίστηκε σε μία "ηλίθια απόφαση" αλλά από την άλλη ευελπιστούσε πως ίσως σταθεί ως το "έναυσμα για να αφυπνιστεί ο ελληνικός λαός ο οποίος λίγο κοιμάται", κοιτώντας όμως από την οθόνη τον κόσμο που είχε μαζευτεί στο προαύλιο του Ραδιομεγάρου πρόσθεσε πως η κινητοποίηση αυτή "του θύμισε τις μέρες του Πολυτεχνείου". Καθώς όμως έλεγε το "Έρχονται από παντού...", η οθόνη πάγωσε. Για λίγα δευτερόλεπτα έβλεπα τα πρόσωπα παγωμένα να στέκουν στα παράθυρα λίγο πριν μαυρίσει η οθόνη, έχοντας την εφιαλτική αναφορά "Χωρίς Σήμα". Τα ΜΑΤ είχαν ήδη μπουκάρει στους πομπούς και κατέβασαν το σήμα του καναλιού.
Εκείνη την ώρα σηκώθηκα κι έφυγα για το Ραδιομέγαρο και έμεινα εκεί μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Οι δρόμοι ήταν κλειστοί από κόσμο. Φούσκωνα από περηφάνια κι ενθουσιασμό για την άμεση και παθιασμένη αντίδραση της κοινωνίας απέναντι στη ξαφνική εμφάνιση του φασισμού.
Όλα ατά τα θυμήθηκα χθες βράδυ καθώς παρακολουθούσα το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου, Μαύρο στην Δημοκρατία, το οποίο με γύρισε σε 'κείνες τις μέρες. Μία ανατριχίλα απλώθηκε σε όλο μου το κορμί καθώς άκουγα ξανά τα λόγια του Σίμου Κεδίκογλου για το κλείσιμο της ΕΡΤ. Εξοργίστηκα μαζί με τους εργαζόμενους που τον άκουγαν θυμωμένοι από το κοντρόλ. Τραγούδησα μαζί με τον Βασίλη Λέκκα κι τους άλλους τραγουδιστές που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στην είσοδο του Ραδιομεγάρου. Μα πιο πολύ σάστισα με τις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού και κάποιων στελεχών του που ακούστηκαν ξανά μέσα απ' αυτό το ντοκιμαντέρ.
Δηλώσεις που μου θύμισαν άλλες εποχές τις οποίες δεν έχω ζήσει ούτε περίμενα να ζήσω ποτέ.
Δηλώσεις ασεβείς προς την δημοκρατία και τους πολίτες.
Δηλώσεις επικίνδυνες προς τον πολιτισμό και τις τέχνες.
Δηλώσεις που προσέβαλαν την νοημοσύνη μας.
Δηλώσεις που δεν προέρχονταν από την επταετία.
Είναι προπέρσινες και περσινές...
Στιγμές που ζούσαμε μέσα στον φόβο. Στιγμές που θεωρούνται μακρινές αλλά όλοι μας ζούσαμε μέχρι πρόσφατα.
Από τις εκλογές του Ιανουαρίου κάτι άλλαξε στην Ελλάδα. Δεν ξέρω αν αυτό θα οδηγήσει κάπου καλύτερα ή αν θα μας ρίξει ακόμα πιο βαθιά. Σίγουρα όμως μας ξεκόλλησε από το εφιαλτικό μαύρο που μας είχε κυριεύσει όλα αυτά τα χρόνια. Το χθεσινό άνοιγμα της ΕΡΤ κατάφερε να σβήσει την μαύρη επέτειο του κλεισίματός της. Δεν είναι όμως αυτός ο μοναδικός σκοπός. Η νέα ΕΡΤ οφείλει να κρατήσει τη πρόσφατη μνήμη ζωντανή...
Αναμένουμε λοιπόν στο να δούμε κάτι καλύτερο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου