Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Θα 'θελα να 'μουν εκεί...

Όμως ο σύγχρονος τρόπος ζωής, το στρες της δουλειάς, η απόσταση και ο καιρός με κράτησαν εδώ, σε μία πόλη που έπαψα καιρό τώρα να αγαπώ...

2 σχόλια:

  1. αχ αυτό το εκει...όπου είναι το εκει για τον καθένα μας είναι εκει που ολα βρισκουν νόημα...αλλά τι γίνεται αμα το εκει για σένα παρολο που έχει νόημα δε βρίσκει υλοποίηση?...θα γινω πιο σαφής...Για παράδειγμα το δικό μου εκεί θα έλεγα είναι για την ώρα τοπικό και λέγεται Ελλάδα και εκεί για μένα θα έβρισκε νόημα η καθημερινότητα αλλά έλα που από το νόημα μεχρι την υλοποίηση το κενό είναι δυσθεόρατο, τόσο που για να καλυφθεί πρέπει να απομακρυνθείς μίλια μακριά και για την ακρίβεια περίπου 1500...Είναι κάτι σα να παίρνεις φόρα απομακρυνόμενος από το στόχο προκειμένου να φτάσεις...αγαπώ την πόλη μου και κάποια ακόμη μέρη που μου λένε κάτι και παρόλο που δεν αντέχω να ζω σε μια κοινωνία που τα βλέπει όλα ευθεία, το προτιμώ γιατί παρόλη την κατάσταση για μένα δεν είναι ευθεία γιατί εγώτο κάνω να μην είναι...Κανονικά κάπου εδω θα πρέπει να φτάσω και σε ένα συμπέρασμα, αλλά δε θα φτάσω γιατί το "θα 'θελα να ήμουνα εκεί" είναι Η ΣΚΕΨΗ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Pansofix. Με το σχόλιό σου διαπιστώνω πως ο καθένας κρύβει την δικιά του Ιθάκη. Για άλλους είναι εφικτή και για άλλους ανέφικτη. Το σίγουρο πάντως είναι πως μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε το ταξίδι προς τον προορισμό που έχουμε χαράξει. Αποτυχία θα ναι αν ποτέ κοιτάξουμε και στραφούμε προς το λιμάνι απ' όπου αναχωρήσαμε κάποτε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή